Zêr metaleke hêja ye. Gelek kes wê ji bo parastin û teqdîrkirina nirxa wê dikirin. Lê tiştê acizker ew e ku hin kes dibînin ku zêr an jî pereyên wan ên bîranînê zeng bûne.
Zêrê saf zengar nabe
Piraniya metalan bi oksîjenê re reaksiyonê dikin û oksîtên metalan çêdikin, ku em jê re dibêjin zengar. Lê wekî metalek hêja, zêr zengar nabe. Çima? Ev pirsek balkêş e. Divê em vê sirrê ji taybetmendiyên elementî yên zêr çareser bikin.
Di kîmyayê de, reaksiyona oksîdasyonê pêvajoyek kîmyewî ye ku tê de madeyek elektronan winda dike û dibe îyonên pozîtîf. Ji ber rêjeya bilind a oksîjenê di xwezayê de, bidestxistina elektronan ji hêmanên din hêsan e da ku oksîd çêbibin. Ji ber vê yekê, em vê pêvajoyê wekî reaksiyona oksîdasyonê bi nav dikin. Şîyana oksîjenê ya bidestxistina elektronan teqez e, lê îhtîmala windakirina elektronan ji hêla her hêmanek ve cûda ye, ku ev yek bi enerjiya îyonîzasyonê ya elektronên herî derveyî yên hêmanê ve girêdayî ye.
Avahiya atomî ya zêr
Zêr xwedî berxwedanek bihêz a oksîdasyonê ye. Wekî metalek veguhêz, enerjiya wê ya îyonîzasyona yekem bi qasî 890.1kj/mol e, ku tenê piştî ciwa (1007.1kj/mol) ya li milê wê yê rastê ye. Ev tê vê wateyê ku ji bo oksîjenê pir dijwar e ku elektronek ji zêr bigire. Zêr ne tenê xwedî enerjiya îyonîzasyonê ji metalên din bilindtir e, lê di heman demê de ji ber elektronên nehevber ên di orbîta xwe ya 6S de xwedî entalpiya atomîzekirinê ya bilind e. Entalpiya atomîzekirinê ya zêr 368kj/mol e (ciwa tenê 64kj/mol e), ku tê vê wateyê ku zêr xwedî hêzek girêdana metalek bihêztir e, û atomên zêr bi tundî ji hev dikişînin, lê atomên ciwa bi tundî ji hev nakişînin, ji ber vê yekê hêsantir e ku ji hêla atomên din ve were qulkirin.
Dema weşandinê: Îlon-01-2022
